๕๐ เรื่องที่อยากเล่าเกี่ยวกับช่างคุย

๑) ผู้ตั้งชื่อเว็บ คือ คุณพัฒนพงศ์ โดยเขียนไว้บนแผ่นดีวีดีเทปแรกที่นำไปทำการแปลงไฟล์จากกล้องวิดีโอมาให้ ผมเห็นแล้วเข้าท่าดี ตรวจสอบแล้วโดเมนยังว่างอยู่ ก็เลยตั้งชื่อนี้ซะเลย

๒) รายการไม่หลับไม่นอนเกิดจากการที่กานและอู๊ด นั่งรอเพื่อนๆบันทึกช่างคุยมาหลายสัปดาห์ ก็เลยทนเสียงรบเร้าของเพื่อนๆไม่ได้ ยอมมาบันทึกเทปแรกกัน

๓) ผมเพิ่งคุยกับรัฐ เมื่อเบ้แนะนำให้รู้จัก เมื่อสี่ปีที่แล้วนี่เอง ส่วนตอนอยู่มัธยมฯนั้น ไม่เคยคุยกันจริงจัง

๔) ทำมา ๕ ปี เว็บนี้ก็ยังเขียนแบบ HTML/CSS เพราะยังหาคนลง CMS เป็นจริงเป็นจังไม่ได้สักที

๕) ช่วงปีแรก เทปที่มีคนโหลดมากที่ของรายการช่างคุย คือ บวช (ตอน ๒๕) แต่หลังจากที่ตอน ๑๙๒ ออกไป สถิติทั้งหลายก็โดนทำลายลงอย่างราบคาบ

๖) รายการที่มีคนสนใจมากที่สุดของเว็บช่างคุยใน ๒ ปีแรก คือ คุยคุ้ยเต่า

๗) เงินบริจาคแรกที่เคยได้รับ คือ USD 50 ผ่านทาง PayPal โดยคนอเมริกันที่หัดภาษาไทย จากวัดไทยในต่างแดน

๘) คนฟังรายการที่ขอนัดเจออย่างเป็นจริงเป็นจังเป็นคนแรก คือ Felix Loesche ที่บินมาจากสมุย เลี้ยงอาหารและให้เงินด้วย

๙) คนฟังคนแรกที่รับเชิญมาออกรายการคือ เบน (@BenTale)

๑๐) เทปแรกทีี่บันทึกกับรัฐ ยาวเกือบๆ ๒ ชั่วโมง แต่ไม่เคยนำมาออกอากาศ เพราะเนื้อหาติดเรทมากๆ ในแง่ความรุนแรงทางเพศและเนื้อหา

๑๑) โลโก้แรกของช่างคุย ที่เป็นลูกบอลกลมๆ มีตัวหนังสือคาด ออกแบบและเขียนโดยภีญทรรศน์ (จ๊อบ)

๑๒) สมัยม.๔ ผมนั่งติดกับหนิง (รายการเรื่องบ้านบ้าน) ม.๕ ติดกับพัฒนพงศ์ (บอย ช่างคุย) ม.๖ ติดกับโกศล (ช่างคุย) ส่วนมหาวิทยาลัย อยู่ห้องเรียนและภาควิชาเดียวกับภีญทรรศน์ (จ๊อบ ช่างคุย)

๑๓) แขกรับเชิญหลายๆคนที่มาบันทึกรายการที่บ้านผม หลังจากที่เราทำเป็นรายการวิดีโอแล้ว มักจะพูดว่า “อ๋อ โต๊ะตัวนี้นี่เอง” เมื่อเดินเข้ามาในบ้านและเห็นโต๊ะบันทึกรายการ ซึ่งเป็นโต๊ะทานข้าวที่บ้านนั่นเอง

๑๔) ช่วงปีแรกที่บันทึกรายการแล้วพบว่า มีคนฟังจริงๆ เพื่อนๆสนุกกันมาก มีอยู่ครั้งหนึ่ง ไปทานข้าวบ้านยุทธ (คุยคุ้ยเต่า) แล้วแยกย้ายกันไปบันทึกรายการคนละห้อง โดยห้องหนึ่งบันทึกคุยคุ้ยเต่า และอีกห้องหนึ่งบันทึกเรื่อง ช่างคุยกับสถาปนิก (ซึ่งต่อมากลายเป็นเรื่องบ้านบ้าน)

๑๕) มีผู้ฟังที่สนใจฟังตอนกำลังภายใน แต่ผิดหวัง เพราะพบว่า รู้หมดแล้ว ก็เลยมาให้ความเห็นในเว็บบอร์ด พอทักกันไปนานๆเข้า เราถึงทราบว่า พี่ก๊องเป็นผู้ชนะรายการแฟนพันธ์แท้ ตอน โกวเล้ง เราก็เลยเชิญมาคุยในรายการไม่หลับไม่นอน

๑๖) ครั้งแรกที่ผมชวนกั้ง(Siampod.com)ทำรายการช่างคุยรายวัน กั้งตอบปฎิเสธทันที เพราะผมชวนบันทึกตอนตีห้า ทุกวัน

๑๗) คนที่แนะนำให้ผมรู้จักสฤณี (ยุ้ย) อาชวานันทกุล คือเบน (ผู้ฟังและแขกรับเชิญคนแรก) เพราะคิดว่า แนวทางน่าจะไปกันได้ดี

๑๘) ผมรู้จักพัชร เกิดศิริ (iHear) ในงาน CC Salon เพราะเม่น (@iMenn)แนะนำ โดยที่ผมก็เพิ่งทราบ ณ เวลานั้นว่า เม่นฟังช่างคุยด้วย

๑๙) หลังจากที่ตกลงเวลาได้ว่า น่าจะบันทึกรายการช่างคุยรายวันก่อนนอน กั้งก็บอกให้บันทึกเทปแรกในคืนนั้นทันที รวมเวลาตั้งแต่ชวนทำ จนเริ่มบันทึก ไม่ถึง ๑ ชั่วโมง

๒๐) MacBook Pro ที่ใ้ช้เขียนเว็บ บันทึกรายการ แปลงไฟล์ ได้รับการสนับสนุนจากหมอพูลศักดิ์ ไวความดี

๒๑) ช่างคุยกับหนุ่มเมืองจันท์ เลิกทำกันไป เพราะผมเดินทางไม่ไหวและไม่สามารถเตรียมสคริปท์ให้ดีได้เท่าที่ควร

๒๒) กว่าจะลงตัวกับไม่หลับไม่นอนได้ ผมเกือบจะเลิกๆทำรายการกับรัฐ เพราะนึกไม่ออกว่า จะให้มนุษย์สารพัดข้อมูลคนนี้จัดรายการอะไร และจะให้ใครสามารถจัดคู่ได้ จนเมื่อรัฐกับอู๊ดมาเจอกัน

๒๓) อู๊ด(ไม่หลับไม่นอน) เกลียดการบันทึกรายการแบบวิดีโอ

๒๔) เท่าที่เคยลองสืบๆดู ผู้ฟังรายการที่อายุน้อยที่สุด น่าจะอยู่ม.๒ ส่วนผู้ฟังรายการที่อายุมากที่สุด ยังประเมินไม่ถูก

๒๕) Blog แรกๆๅ ตั้งใจเขียนบันทึกความจำที่ทำรายการไว้ โดยเล่าประวัติการทำรายการ ตลอดจนวิธีการ กะว่าจะรวมรวมไว้เืพื่อพิมพ์เป็นเล่ม เผื่อดัง ผ่านมา ๕ปี ยังไม่ดัง และคงไม่มีคนขุดมาอ่านแล้ว 🙂

๒๖) เว็บแรกที่ช่างคุยไปประชาสัมพันธ์ คือ Siampod.com เพราะนิตยสาร GM (เดือนสิงหา ปี ๔๙) เขียนแนะนำ Siampod ไว้

๒๗) FordAntitrust ฟังรายการตั้งแต่สมัยเรียนหนังสือที่พิษณุโลก จนจบมาทำงานในกทม และกลายเป็นผู้ร่วมจัดและทีมงานในที่สุด

๒๘) ช่างคุยยังไม่เคยได้จ้างใครให้ทำงาน อาศัยขอความช่วยเหลือกันตลอด

๒๙) เบน(@BenTale)เป็นผู้ออกแบบโลโก้ทั้งเว็บ นามบัตรและเสื้อช่างคุย (โปโล) โดยเธอออกเงินซื้อเสื้อด้วย โดยไม่เคยรับค่าแบบเลย

๓๐) พี่พิัพัฒน์ เป็นผู้ฟังรายการที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน แต่ให้ความช่วยเหลือทั้งซื้อเสื้อ บริจาคเงิน ซื้อของฝาก และอื่นๆอีกมาก

๓๑) เคยมีผู้ฟังเล่าให้ฟังว่า เป็นนักศึกษาอยู่ต่างประเทศ เลยเปิดรายการในบ้านเช่า จนเพื่อนๆที่อาศัยอยู่ด้วยกัน ติดรายการไปทั้งบ้าน

๓๒) ผู้ฟังจำนวนไม่น้อย ฟังรายการขณะออกกำลังกายในยิม หรือวิ่งรอบสนามอยู่ และหลายๆครั้งต้องออกกำลังกายเกิน หรือวิ่งเกินรอบ เพราะต้องการฟังรายการให้จบ

๓๓) รายการไม่หลับไม่นอน ตอนเพลงไทยยุค ๘๐ เป็นผลพวงจากการที่คุยกันระหว่างทานข้าว แล้วเพื่อนๆอยากร้องเพลง ก็เลยชวนกันบันทึกรายการ พร้อมเล่นกีตาร์ไปด้วย เสียดายที่ไม่มีวิดีโอในตอนนั้น เพราะลูกๆ ทั้งน้องไท และน้องทัน ซึ่งยังเล็กมากในตอนนั้น สนุกไปด้วย ขึ้นมาเต้นและหยิบกีตาร์เด็กเล่นมาเล่นด้วย จนเอ๋(คุยคุ้ยเต่า)บอกว่า กูขำลูกมึง

๓๔) เบญจ์ ไทยอาภรณ์ เป็นผู้ฟังอีกท่าน ที่ชอบรายการ จนเมล์และโทรมาคุย จนเกิดเป็นตอนเรียนบ้านนอก (ในรายการเรียนเมืองนอก) และหาของมาแจกหรือช่วยเหลือเสมอ เมื่อมีงาน

๓๕) ผมเคยสอนคนทำพอดคาสท์มา ๓ ครั้ง และพบว่า มันเป็นเรื่องยากพอสมควรที่จะให้คนทำเป็นทั้ง podcast production และ web production ในเวลา ๒ วัน

๓๖) ผมได้รับเชิญให้ไปพูดครั้งแรก เมื่อ ออยแห่ง DuoCore.TV ชวนไปคุยแนะนำเว็บที่ทำ internet tv ร่วมกับหลายๆเว็บ ที่ TK Park เมื่อต้นปี ๒๕๕๑

๓๗) รายการเรียนเมืองนอกเป็นรายการแรกที่ได้รับเสียงต่อว่า ทั้งนี้มีผู้ให้ความเห็นว่า เป็นรายการที่เป็นแนวอวดรวย ทำให้ผู้ฟังหมดหวัง

๓๘) ผมเคยได้รับโทรศัพท์ทางไกลจากผู้ฟังในต่างประเทศมาสองสามครั้ง เพราะอยากคุยด้วย

๓๙) แม้รายการจะเป็นพอดคาสท์ แต่ไฟล์ที่มีคนโหลดมากที่สุดกลับเป็นไฟล์ PowerPoint ที่สอนการทำ presentation เพราะเคยรับเชิญไปสอนการทำ presentation ก็เลยนำสไลด์มาแปะหน้าเว็บ แม้ลิงค์นี้จะไม่มีในหน้าเว็บแล้ว แต่เว็บบอร์ดบางที่ ยังทำ link กลับมาที่ไฟล์อยู่ ผ่านมาสองปี ยังมีคนโหลดทุกวัน

๔๐) เคยมีคนโทรมาถามว่า ยังรับสอน presentation ไหม เพราะอ่านไฟล์นี้มา นึกว่าเป็น trainer อาชีพเพราะมีสไลด์สอนหนังสือ ทั้งๆที่ผมเคยสอนครั้งเดียว

๔๑) ผมเคยเขียนคอลัมน์รายเดือนให้ินิตยสาร Go Training เพราะภรรยาเป็นบรรณาธิกาบริหาร โดยไม่ได้รับค่าเขียน ดีใจมาก เมื่อภรรยาลาออกจากงานดังกล่าว เพราะจะได้ไม่ต้องคิดอีกว่า เดือนนี้ เราจะเขียนอะไรดี(วะ)

๔๒) ช่างคุยมีงานเลี้ยงครั้งแรก เมื่อครบ ๒ ปี เพราะในปีแรกนั้น ผมไม่มีเงินจัดเลี้ยง และไม่อยากรบกวนเพื่อนๆ

๔๓) ผมรู้จักอุ้ม (@MisterAum) ผ่านทางเบน (@BenTale) โดยที่ทั้งสองเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องที่ทำกิจกรรมด้วยกันทางธรรมศาสตร์ และอุ้มก็เป็นผู้ฟังช่างคุยมาก่อนด้วย

๔๔) ผมรู้จักส้ม (@MueNue) เมื่อตอนไปทำถ่ายทอดสดที่วาวี โดยเธอมาคุยด้วยเพื่อเรียนรู้ขั้นตอนในส่วนของการทำ web broadcast ก็เลยชวนเธอมาคุยใน ๕ ชอบ ๕ ไม่ชอบ แล้วก็มาทานหมูกะทะในกลุ่มของน้องๆที่มารู้จักกันในวงช่างคุย ซึ่งมี ฟอร์ด วิทย์ อุ้ม จนกลายเป็นชื่อเรียกกันเล่นๆว่า กลุ่มเด็กหลังห้องไปในที่สุด

๔๕) วิทย์ (@simplywit) เป็นเพื่อนกับ @Phz ซึ่งเป็นผู้ฟังช่างคุยทั้งคู่ ผมเจอปัญหาอาการหนักในเทปที่บันทึก ๕ ชอบ ๕ ไม่ชอบ อยู่เทปหนึ่ง ซึ่งวิทย์หาทางแก้ให้ได้ จนทำให้วิทย์ตกวังวนแห่งการโดนหลอกใช้มาจนถึงปัจจุบัน

๔๖) ถ้าไม่ได้ Twitter ผมคงไม่ได้รู้ัจักคนฟังมากเท่านี้

๔๗) มีคนเคยถามว่า ทำไมไม่ทำรายการเกี่ยวกับสังคม การเมืองๆ ผมคิดว่า ทั้งโทรทัศน์ วิทยุ หนังสือพิมพ์ ก็ทำมามาก ทำได้ดี และมีข้อมูลทางลึกมากพอแล้ว เราน่าจะทำเรื่องที่คนอื่นเขาไม่ทำกันมากกว่า ก็เลยไม่เคยคิดจะทำสักที

๔๘) รายการ Changkhui in English เป็นรายการที่อยากทำมากที่สุด แต่หาคนทำด้วยไม่ได้

๔๙) ยังมีรายการอีกมากที่อยากทำ แต่ก็ไม่รู้จะเอาเวลาและเงินที่ไหนมาทำแล้ว

๕๐) ขอขอบคุณน้องๆทีมงานอย่างไม่เป็นทางการที่มาช่วยงานหลายๆครั้งด้วย ได้แก่ เม่น (@meneeeee) กั้ง (@Kangg) อุ้ม (@MisterAum) ฟอร์ด (@FordAntitrust) ส้ม (@MueNue) วิทย์ (@SimplyWit) เม่น (@iMenn) Phz (@Phz) เบน (@BenTale) น็อต (@NotJiam)

Advertisements

7 thoughts on “๕๐ เรื่องที่อยากเล่าเกี่ยวกับช่างคุย

  1. เพิ่มเติมให้ด้วยว่า แล้วส้ม ก็เป็นเด็กธรรมศาสตร์ จึงรู้จักกับเบน (รุ่นเดียวกัน) และพี่อุ้ม มาก่อนด้วย ช่างพัวพันอะไรกันเช่นนี้ 🙂

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s