เพื่อนบนอินเตอร์เน็ท

เขียนให้ นิตยสาร Go Training เดือนธันวาคม ๒๕๕๒

กั้ง (@Kangg) เป็นเจ้าของเว็บไซด์ Siampod.com เป็นเว็บแรกๆที่ผมรู้จักในการทำพอดคาสท์ เพราะมีนิตยสารแนะนำเอาไว้ ถ้าไม่ใช่ A Day ก็เป็น GM นี่แหละ เมื่อช่างคุยเกิดใหม่ๆ ผมไปโพสท์เปิดตัวที่นี่เป็นที่แรก หลังจากที่ทำรายการไปหลายตอน และเริ่มมีหลายรายการ ก็ได้เจอกันครั้งแรก เพราะกั้งอยากรู้จัก เลยเมลมานัด ทำท่าจะเลี้ยงข้าวผมด้วยซ้ำ จากนั้น เราก็เจอกันตามงานสัมมนาต่างๆ เวลามีปัญหา กั้งก็โทรมาปรึกษาบ้าง และบางครั้งผมเองก็ต้องโทรไปขอความช่วยเหลือจากกั้ง เมื่อตอนที่ผมซื้อเครื่องแมคเครื่องแรก ผมก็โทรถามความเห็นจากกั้ง และโดยไม่ได้ขอ กั้งมาหาผมถึงที่ร้าน เพื่อช่วยเลือก และในวันหนึ่ง ผมก็เชิญกั้งมาออกรายการ กั้งก็มาหลายครั้ง แต่ตอนที่โดนมากที่สุด คือเมื่อผมเชิญให้มาเล่าประวัติของ  iPod มีคนชอบตอนนี้มากจนนำไปโพสท์แนะนำใน Pantip.com โดยบอกว่าเป็นประวัติ iPod ที่ดีที่สุดที่เคยฟังมา ผ่านมาสามปี จนป่านนี้ ผมเองยังไม่รู้จักอะไรมากมายนักเกี่ยวกับตัวกั้ง แต่นั่นก็ไม่สำคัญ เพราะที่ผ่านมา มิตรภาพที่เรามีต่อกัน ก็มากเกินพอแล้ว

และกั้งนี่เอง เป็นคนแนะนำให้ผมได้รู้จักกับน้องคนถัดมา คือ ฟอร์ด

ฟอร์ด (@FordAntitrust) เป็นเด็กนครสวรรค์ ที่ไปรำ่เรียนที่ คณะวิทยาการคอมพิวเตอร์ (แก้ไขตามความเห็นที่ ๑) มหาวิทยาลัยนเรศวร ตอนที่ช่างคุยออกมาตอนแรก ฟอร์ดยังเรียนอยู่ปี ๔ มี Blog เป็นของตัวเอง รู้จักรายการช่างคุยผ่านทาง Siampod.com  เพราะฟอร์ดเป็นเว็บมาสเตอร์ให้กั้ง (ปัจจุบันไม่ได้เป็นแล้วนะครับ) พอผมโพสท์แนะนำช่างคุยที่นั่นปุ๊ป ฟอร์ดก็ติดตามมาเลย จากนั้น ฟอร์ดก็เมลมาแนะนำทางแก้ปัญหาเทคนิคที่ผมติดขัด พอยากมากนัก หรือกินเวลามากไป ผมก็เริ่มขอให้ฟอร์ดช่วย จนกระทั่งฟอร์ดเรียนจบ เข้ามาทำงานในกรุงเทพ ทำให้ผมได้รู้จักน้องคนนี้มากขึ้น ผมก็เริ่มเชิญให้มาจัดรายการด้วยกัน เริ่มรู้จักแนวทางและความถนัด ผมก็เริ่มขอให้ฟอร์ดช่วยเล็กๆน้อยๆมากขึ้น จนชวนไปคุยงานสัมนาช่างคุยชวนทำพอดคาสท์ และได้อาศัยให้ช่วยงานต่างๆที่ผมได้ไปลองทำ ฟอร์ดกลายเป็นคนที่ผมมักจะขอให้มาช่วย เมื่อผมติดปัญหาทางไอที ที่น่าจะบังเอิญอย่างไม่น่าเชื่อ คือเมื่อฟอร์ดและผมมาเจอกันใน Facebook  ทำให้เรามาทราบว่า ฟอร์ดและผมเกิดวันเดียวกัน (แม้จะห่างกัน ๑๔ ปีก็เถอะ)

วิทย์ (@simplywit) เป็นคนฟังรายการอีกคนหนึ่งที่เข้ามาโพสท์ความเห็นในเว็บบอร์ดช่างคุย แต่วิทย์มักจะฟังรายการไม่หลับไม่นอน ของคุณสุทิน ตันรัตนากร (อู๊ด) ในขณะเดียวกัน ก็มีผู้ฟังรายการอีกท่าน ชื่อ เพิซ์ท (@Phz) ก็เข้ามาโพสท์ในเว็บบอร์ด ผมทราบแน่ๆว่า Phz เชี่ยวชาญด้านเสียง หรือ Audio Production แต่มาทราบภายหลังว่า วิทย์และ Phz เป็นเพื่อนกัน และอยู่ในวงการ audio ทั้งคู่ โดยที่วิทย์เป็นเจ้าของเว็บ Polypink.com และ Phz เป็นเจ้าของเว็บ PassionSound.com เมื่อเห็นโพส์ทไปหลายๆครั้งเข้า เมื่อผมมีปัญหาด้านการบันทึกเสียง ก็เลยต้องขอให้สองท่านนี้ช่วย จากนั้น ผมก็เชิญให้ทั้งสองมาพูดในงานช่างคุยชวนทำพอดคาสท์ ทั้งคู่รู้จริงในเรื่องที่ตัวเองพูด และเต็มใจช่วยทุกครั้งที่โทรไปรบกวน ต่อมาเมื่อผมต้องการคนที่มาช่วยในการทำงาน production ด้านเสียงที่จริงจังขึ้น ผมก็มักจะวานให้วิทย์ช่วยด้วย

เบญ (@Bentale) เป็นสาวคนแรกที่ส่งเมลมาทักทายช่างคุย ตอนนั้นผมยังนึกไม่ออกว่า เรามีคนฟังเป็นผู้หญิงบ้างไหม จนเบญเมลมา และเบญก็กลายเป็นคนฟังคนแรกที่เราเชิญมาคุยในรายการด้วยกัน ในรายการ”ไม่หลับไม่นอน” จากนั้น เบญก็กลายเป็นคนช่วยผลักดันให้เราได้เป็นที่รู้จัก โดยทำ eBook แจกตามสื่อต่างๆ ออกแบบโลโก้ทุกรายการ ออกแบบนามบัตรช่างคุย จนถึงออกแบบเสื้อ และเบญก็แนะนำให้ผมรู้จัก blog ของสาวอีกท่านหนึ่งที่ http://www.Fringer.org เธอบอกว่า คนนี้เป็นนักเขียนแนวสังคม รุ่นใหม่ที่มาแรง ผมอ่านดูแล้วก็ชอบใจ เธอคนนี้มีชื่อเล่นว่า ยุ้ย สฤณี อาชวานันทกุล (@fringer)  แต่ผมยังนึกกลัวๆ เพราะบทความออกไปแนวจริงจังและเศรษฐศาสตร์พอสมควร จนมาเจอที่เธอแนะนำคอร์สหนึ่งที่เธอเรียนที่ Harvard (เธอจบปริญญาตรีที่นั่น) ผมค่อนข้างชอบวิดีโอตอนนี้ เพราะอาจารย์สอนได้สนุกมากและเข้าใจง่าย เลยเมลขอสัมภาษณ์เรื่องนี้ ปรากฏว่า เธอตอบกลับมาเร็วมาก พร้อมกับให้เบอร์มือถือมาเลย เมื่อผมบันทึกรายการเสร็จ ผมชอบใจในอัธยาศัยมาก เลยชวนมาเป็นแขกรับเชิญอีกหลายๆตอน และเมื่อเราจัดสัมมนา ผมก็เชิญเธอมาอีกครั้ง ซึ่งเธอก็ตอบรับอย่างเต็มใจ และเมื่อกลุ่มที่เธอมีส่วนร่วม จัดกิจกรรม Creative Common ขึ้น ผมก็เลยขอไปบันทึกรายการบ้าง โดยงานนั้นใช้ขื่อว่า CC Salon

แต่ ๒ วันก่อนเริ่มงาน คุณอาร์ท (@Bact) (ผู้ประสานงานหลักในการจัดงานของ Cretive Commons Thailand) ติดต่อให้ผมช่วยดำเนินรายการให้ด้วย เนื่องจากติดภาระกิจของทางบ้านกระทันหัน

ผมรู้จักพัชร (@iPattt) ครั้งแรกในงานสัมมนา CC Salon โดยผมเองกลายไปเป็นพิธีกรรับเชิญแบบรู้ตัวล่วงหน้า ๒ วัน พัชรและเพื่อนเป็นผู้รับเชิญในวงเสวนา จากนั้นไม่นาน พัชรก็มา follow ผมใน Twitter เราไม่ได้คุยกันอีกเลย แต่ผมเข้าใจว่า พัชรพอจะทราบว่า เว็บช่างคุยเป็นเนื้อหาแนวไหน แต่ไม่ได้ติดตาม ผมเองก็ได้รับทราบว่า พัชรมี Blog และ มีวงดนตรีที่เล่นประจำชื่อว่าวง iHear มีที่เล่นประจำที่ร้านกาแฟ วาวี สาขาอารีย์ เพราะผมก็พอเห็นกระแสตอบรับเหมือนกัน ในแวดวง Twitter ที่ผมเห็นๆอยู่ แล้วก็มีมาวันหนึ่งให้ทางพัชรชวนให้ผมไปบันทึกเทปที่นั่น ผมก็ลองไปตามคำเชิญ ทำให้ผมได้ไปรู้จักคนอีกกลุ่มหนึ่ง ไม่อยากเอ่ยมาก เพราะทราบมาว่า ทาง  Go Training ตั้งใจจะทำเป็นเรื่องวงนี้เป็น scoop พิเศษ แต่ผมก็เพิ่งจะไปทราบภายหลังว่า พัชร จบมาทางด้านวิศวกรรม ทำงานเป็นเจ้าของบริษัทร่วมกับเพื่อนๆ รับงานทำเว็บไซด์ให้กับองค์กรต่างๆ ที่ดังๆ ก็เป็นเว็บช่วยชาติ (http://www.chuaichart.com) ของรัฐบาล และเขาเล่นดนตรีในตอนกลางคืน ทั้งตามงานแต่งงาน ร้านอาหารหรือคลับ รวมทั้งเล่นในสตูดิโอ โดยมีงานเด่นๆก็คือการทำงานให้กับคุณบอยด์ โกสิยพงษ์ น่าทึ่งมาก และเมื่อวันที่ ๒๒ พฤศจิกายนที่ผ่านมานี้เอง ผมได้ทดลองถ่ายทอดสดการแสดงดนตรีของวง iHear ขึ้น โดยอาศัยบริการของทางบริษัทที่ผมทำงานอยู่ และได้วิทย์มาช่วยควบคุมด้านเสียง และได้ฟอร์ดมาดูแลการจัดการหน้าเว็บในการถ่ายทอด ถ้าจะมีเรื่องที่น่ายินดีขึ้นไปอีก ก็คือว่าน้องเบญเลือกใช้บริการวง iHear สำหรับงานแต่งงานของเธอในปีหน้าด้วย

ทั้งหมดเป็นตัวอย่างของคนที่ผมได้รู้จัก ในระยะเวลาประมาณ ๓ ปีที่ผ่านมานี่เอง ผ่านทางอินเตอร์เน็ท ทั้งจากเว็บช่างคุย และงานสัมมนาทางอินเตอร์เน็ท บางคนก็แนะนำตัวเองมาทางอีเมล บ้างก็ทาง Twitter และ Facebook เมื่อรู้จักกันไปนาน ตามกันไป ตามกันมา เห็นวิธีการเขียน วิธีคิด เราก็พอจะทราบ”ทาง”ของแต่ละคน ด้วยความที่ผมมีอายุมากที่สุด และค่อนข้างเปิดเผยตัว ทำให้น้องๆหลายๆคนค่อนข้างวางใจ สามารถไหว้วานได้ โดยไม่ต้องคิดมากเรื่องวัตถุประสงค์แอบแฝง ยังมีอีกหลายคนที่ผมได้รู้จัก และหยิบยื่นความช่วยเหลือให้ แต่เนื่องจากว่า เนื้อหาไม่สามารถร้อยให้เป็นเรื่องเดียวกันได้ ก็ขอละไว้ ซึงถ้ามีโอกาส คงได้เล่าในต่อๆไป

ผมยังนึกไม่ออกว่า ถ้าไม่มีอินเตอร์เน็ท ผมจะรู้จักคนรุ่นใหม่ๆรุ่นนี้ได้อย่างไร วิถีชีวิตของแต่ละคนดูจะไม่น่าเอื้อให้มาบรรจบกันได้ ยิ่งเมื่อมาใช้ Twitter แล้ว จะยิ่งเห็นการแสดงออกได้ชัดขึ้น บางคนดุดัน บางคนอารมณ์ผกผันจนน่าตกใจว่า เป็นคนเดียวกันกับที่เราเห็นก่อนหน้านี้หรือเปล่า แต่ที่แน่ๆ มันทำให้เราเห็นภาพแต่ละคน”กลม”ขึ้น และเรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกันได้อย่างน่าทึ่ง

แต่ก็นั่นแหละครับ ผมมักจะนึกถึงภาพยนตร์เรื่อง Rashomon ของ  Akira Kurosawa หนังสร้างตั้งแต่ปีค.ศ. ๑๙๕๐ แต่ข้อคิดจากเรื่องนี้ยังคงใช้ได้ดีอยู่เสมอ มนุษย์มักจะเล่าเรื่องที่เข้าข้างตัวเองเสมอ หลายๆคนที่ผมได้ติดตามอ่านจาก Blog มักจะให้ความรู้สึกที่ดี และน่าติดตาม แต่พอได้มารู้จักตัวตนจริงๆเข้า ก็รู้สึกได้ถึง”ภาพ”ที่สร้างกันมา เพราะ Blog ก็คือการเล่าเรื่องของตัวเอง แต่จะมีกี่คนเล่าเรื่องตัวเองในด้านมืด (ผมว่า น่าจะรู้สึกกันหลายๆคนนะครับ เรื่องการเขียน Blog ในแนว “รู้สึกดี” แต่ผมว่า มันน่าเบื่อชะมัดเลย) อินเตอร์เน็ทดูจะเป็น”หน้าต่าง”ที่ทำให้เราได้”เห็น”หลายๆคนมากขึ้น ง่ายขึ้น และขึ้นอยู่กับว่า เราจะเลือกเปิด”ประตู”ไปทำความรู้จักพวกเขาหรือเปล่าเท่านั้นเอง

ทั้งหมดนี้ ก็เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนประสบการณ์น่ะครับว่า สังคมในอินเตอร์เน็ทที่หลายๆคนอาจจะรู้สึกว่า เป็นสังคมสีเทาๆ ไม่น่าไว้ใจ ผมไม่ได้คิดว่ามันจะต่างไปจากสังคมอื่นๆตรงไหน อินเตอร์เน็ทเป็นเพียง”สื่อ”ใหม่ เนื้อหาก็ยังคงเหมือนเดิม ไม่ว่าเราจะรู้จักคนเหล่านี้จากสังคมไหน ทั้งหมดที่ยกตัวอย่างมานอกจากจะทำให้เห็นว่า คนที่รู้จักกันทางอินเตอร์เน็ทไม่ได้เป็นเรื่องที่แตกต่างจากการรู้จักทางอื่นแต่อย่างใด และสังคมของโลกยุคใหม่ ดูจะมีเครื่องมือในการให้เรารู้จักคนได้มากขึ้น รอบด้านขึ้นกว่าเดิมด้วยซ้ำ

เจอกันหลังปีใหม่ครับ

Advertisements

2 thoughts on “เพื่อนบนอินเตอร์เน็ท

  1. Pingback: Tweets that mention เพื่อนบนอินเตอร์เน็ท « Changkhui’s Weblog -- Topsy.com

  2. @FordAntitrust เรียนคณะวิทยาการคอมพิวเตอร์ ครับ ผมนึกไม่ถึงเลยว่าจะเจอฟอร์ดในเว็บช่างคุ้ย ตอนนั้นเหงาๆ หารายการฟังเจอเว็บช่างคุ้ยนี้แหละที่เป็นของไทย พอฟังไปซักพักเจอฟอร์ดทำรายการ เอาจริงเอาจัง กับพี่ดคตรตกใจเลยฟอร์ดมาได้ไง เห็นรูปใครว๋าหน้าคุ้นๆ

    อ้าวคิดว่า @Bentale เป็นคนเดี่ยวกับพี่เบน พิธีกรเรียนเมืองนอกซะอีก เข้าใจผิดมาตั้งนาน (เพราะไม่ได้ตามทวิตเตอร์ใครมากนัก)

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s