ล้มบ้างก็ได้

เคยอ่านหนังสืออัตชีวประวัติของคนที่ประสบความสำเร็จมาก็หลายเล่ม เคยอ่านงานวิเคราะห์ในเชิงธุรกิจถึงองค์ประกอบความสำเร็จมาบ้าง และก็เห็นอยู่เหมือนกันที่เป็นงานเขียนในเชิงวิเคราะห์ปัจจัยความล้มเหลว แต่ที่เห็นน้อยหน่อยก็คือประสบการณ์ที่ล้มเหลว

แน่นอน คนที่ลองอะไรบางอย่างแล้วล้มเหลว มีเยอะมาก แต่คงมีไม่กี่คนที่กล้าเขียนเรื่องของตัวเองทำนองนี้

ผมเองเคยอ่านหนังสือสองเล่มที่เป็นเรื่องจริงที่เขียนโดยคนที่ทำธุรกิจล้มเหลว ได้ความรู้สึกไปอีกแบบครับ

เล่มแรกที่จะเขียนถึง เป็นหนังสือที่ติดอันดับขายดีในสิงคโปร์เมื่อสองปีก่อน ไม่ว่าจะไปร้านไหน ก็มีให้เห็น หน้าปกเป็นผู้หญิงสวยท่านหนึ่ง เห็นหลายที่จนต้องหยิบมาเปิดดูว่าเป็นเรื่องอะไร ชื่อหนังสือว่า One Business 99 lessons ของ Nang Chong-komo พอเปิดอ่านบทแนะนำ ก็ซื้อเลย เพราะเป็นเรื่องของร้าน 1.99 (ทุกอย่างในร้าน ราคา s$1.99) ซึ่งเป็นกิจการของคนสิงคโปร์ล้วน เริ่มต้นในปี 1997 ประสบความสำเร็จอย่างสูงในเวลาอันรวดเร็ว และล้มละลายไปในปี  2004 ผู้หญิงสวยคนที่เป็นปกนี่ เธอเป็นเจ้าของกิจการที่ว่านี่แหละครับ

เรื่องราวดูน่าสนใจในตัวเอง แต่อ่านแล้วรู้สึกว่า ยังไม่จริงใจที่จะเล่า เธอค่อยๆทยอยเล่าถึงเริ่มต้นจนถึงจุดล้มเหลว แต่ในส่วนล้มเหลวนั้น เธอกล่าวถึงไม่มากนัก และมักจะเล่าถึงข้อดีของหลายๆคนที่มาช่วยเธอ แต่มันก็ไม่ได้ละเอียดมาก โดยรวมๆแล้ว สาเหตุหลักๆที่ล้มเป็นเรื่องกระแสเงินสด และผลกระทบเศรษฐกิจที่เกิดจากหวัดนก (SARS)นั่นแหละครับ แต่น่าจะเล่าได้ดีกว่านี้

เล่มที่สองที่คือ Startup ของ Jerry Kaplan เล่มนี้อ่านมาตั้งแต่ปี 1996 แล้ว ผ่านมาตั้งหลายปี ก็ยังชอบอยู่ เพราะเขียนได้จริงใจมาก ซึ่งเขียนถึงประสบการณ์ทำ Pen Computing ยุคแรก ก่อนที่จะมี Apple Newton และ Tablet PC อีก นับเป็นความกล้าและบ้ามาก เมื่อมองย้อนกลับไปถึงความพยายามในยุคนั้น

Jerry เล่าตั้งแต่ไปขอเงินจาก Venture Capitalist จนถึงการทำ Prototype ความล่าช้าของโปรเจค อุปสรรคในการทำ prototype ให้ออกมาเป็นของที่ขายได้ ความเสี่ยงในการคุยกับยักษ์ใหญ่อย่าง Microsoft และ Apple และเบื้องลึกในวงการขายส่งคอมพิวเตอร์ จนในที่สุด ต้องยอมขายบริษัททิ้งไป อ่านแล้วเหนื่อยแทน แต่ประทับใจมากที่เล่ามาตรงๆ ชอบครับ ชอบ

ผมได้เห็นหนังสือทำนองนี้อีกหนึ่งเล่มคือ Burn Rate ของ Michael Wolff ซึ่งเล่มนี้ ผมไม่ได้อ่าน ได้ลองพลิกๆดูเมื่อสมัยออกมาใหม่ๆ แต่ไม่มีเงินแล้ว เลยไม่ได้ซื้อ เป็นการเล่าประสบการณ์การตั้งบริษัทในยุคเริ่มต้นของอินเตอร์เน็ท แต่สุดท้ายก็ไปไม่รอด โดยวลี Burn Rate เป็นวลีที่ใช้ในการอธิบายการทำ financing ของธุรกิจว่า ใช้เงินอยู่เท่าไร โดยที่ยังไม่มีรายได้เข้ามาเลย (เผาเงินไปเรื่อยๆ) เท่าที่ได้อ่านเสียงวิจารณ์จากคนที่ได้อ่านแล้ว ก็ต้องนับว่าอยู่ในเกณฑ์น่าอ่าน ซื้อเก็บไว้ได้ ถ้ามีโอกาส คงต้องหามาอ่าน

ถ้ามีคนไทยท่านไหนเขียนออกมาบ้าง คงสนุกดีเหมือนกัน ที่จริงแล้วหลายๆคนที่ประสบความเร็จแล้ว คงมีเรื่องที่ล้มๆไป ที่น่าเล่าบ้าง ออกไปในแนวสนุกๆก็ได้ ในธุรกิจโทรคมนาคมที่ผมได้สัมผัสอยู่ ก็น่าจะมีเรื่องสนกๆไม่น้อย เช่น ธุรกิจเพจเจอร์ ธุรกิจ Iridium ธุรกิจ Phone Point สมาร์ทการ์ด (ที่ใช้กับโรบินสัน)

ส่วนเรื่องของคุณธนา (DTAC) ก็พอจะเข้าข่าย แต่มันยังไม่จบนะ ผมว่า

ไว้จะเขียนเรื่องข้อสังเกตในการซื้อหนังสือ(ต่อ) ไปๆมาๆ ยังมีเรื่องอยากเล่าอีก

Advertisements

6 thoughts on “ล้มบ้างก็ได้

  1. ติดบล๊อคพี่หงษ์งอมแงม เหมือนกับที่ติดรายการช่างคุย

    ตอนนี้เหมาะสมกับผมมาก เพราะเมื่อวาน โดนลูกค้าต่อว่าอย่างรุนแรง ในระดับที่ไม่เคยเจอ และไม่เคยทำกับใครมาก่อน (แน่นอนว่า ผมไม่อยากจะเห็นด้วยกับสิ่งที่ถูกกล่าวหา แต่ก็เหมือนมี feedback กลับมา ว่าสิ่งที่เราทำไป นั้นยังดีไม่พอ)

    ขณะที่พอกลับบ้านไป เจอลูกค้าที่ไม่ค่อยได้ชมเลย เอ่ยปากชมการทำงาน เป็นการ Balance กันอย่างประหลาด ไม่อย่างนั้นผมอาจนอนไม่หลับแน่ๆ

    สุดท้ายก็ต้องยอมรับที่จะล้มบ้าง แล้วช่วยให้ตัวเองลุกขึ้นมาพร้อมบทเรียนที่จะไม่ทำให้เราล้มต่อไปอีกในรูปแบบเดิมๆ

  2. เคยมีผู้ใหญ่ที่รู้จักแนะนำให้บันทึกประสบการณ์การทำงานไว้ อย่างน้อยๆก็เรื่องเตือนใจในภายหลัง ก็เลยกลายเป็น Blog นี้

    ลองแล้วใช่ไหม

  3. ยังเลยครับ ที่ผ่านมาทำเสร็จแล้วก็ภูมิใจ

    วันต่อมาก็มีอย่างอื่นให้ทำต่อไปเรื่อยๆ

    แทบจะไม่เหลียวกลับมามองดูสิ่งที่ผ่านมาเท่าไร

    แต่ต่อไปนี้คงต้องบันทึกความทรงจำ ดีๆ แย่ๆ ไว้เตือนตัวเอง

  4. ขอบคุณที่เขียนบทความดีๆให้ผู้อ่านฉุกคิดนะคะ ทำให้นึกถึงหนังสืออีกเล่ม Dreaming in code ที่พูดถึงโปรเจค Chandler ซึ่งไม่ถึงกับล้มแต่ก็คลานอยู่พักใหญ่กว่าจะออกเวอร์ชั่นแรกมาเมื่อเดือนสิงหาปีที่แล้ว อ่านแล้วเห็นภาพเลยว่า การมีเงินหนุนกับเวลามากๆก็ใช่ว่าจะช่วยทำให้โปรเจคซอฟท์แวร์สำเร็จได้ น่าสนใจดีค่ะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s